Leczenie zagraniczne

W tym poście kilka słów o refundacji kosztów leczenia w sytuacji, gdy podejmowane jest w innym kraju Unii Europejskiej. Mowa tutaj o leczeniu planowanym. Inną kwestią jest bowiem leczenie konieczne, nieplanowane np. uzyskanie pomocy medycznej w wyniku wypadku zagranicą. Takie rządzi się innymi prawami.

Przepisy wspólnotowe dopuszczają obecnie możliwość podjęcia leczenia w innym kraju Unii Europejskiej aniżeli kraj zamieszkania za zwrotem kosztów takiego leczenia. Konieczne jest jednak uzyskanie wcześniej zgody na zagraniczne leczenie Prezesa NFZ. Co istotne, osoby, które poddały się leczeniu przed uzyskaniem takiej zgody refundacja nie przysługuje i finansują leczenie we własnym zakresie.

Procedura jest niestety dość skomplikowana. W celu uzyskania zgody na przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych albo kontynuację leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju konieczne jest złożenie wniosku do Prezesa NFZ za pośrednictwem właściwego Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Wzory dokumentów dostępne są na stronie NFZ. Niezbędne jest również przygotowanie pisemnych tłumaczeń dokumentacji na język urzędowy państwa, w którym zamierzamy skorzystać z leczenia.

Wniosek musi zostać zaopiniowany przez lekarza – specjalistę właściwej dziedziny medycyny, posiadającemu tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych. We wniosku musimy udowodnić, że wnioskowane leczenie lub badania diagnostyczne nie są przeprowadzane w kraju, a udzielenie tego świadczenia jest niezbędne w celu ratowania życia lub poprawy stanu zdrowia.

Następnie kierujemy wniosek do zaopiniowania przez Oddział Wojewódzkiego NFZ. Oddział, po wstępnej weryfikacji kieruje go do właściwej zagranicznej placówki celem ustalenia kosztów leczenia. Wniosek opiniuje również Konsultant Wojewódzki (lekarz), który potwierdza między innymi zasadność wyboru terapii, wybranej placówki itp.

Po uzgodnieniu kosztów leczenia lub badań diagnostycznych Oddział Wojewódzki NFZ przekazuje niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni roboczych, wniosek prezesowi NFZ. Procedura rozpatrywania wniosku zostaje zakończona wydaniem decyzji przez Prezesa NFZ. Wcześniej, Prezes NFZ może zasięgnąć także opinii konsultanta krajowego w przedmiocie zasadności wniosku.

Jeśli wydano zgodę, zabieramy do kraju leczenia stosowne dokumenty. NFZ pokrywa koszty leczenia na podstawie wystawionej przez zagraniczną placówkę faktury.

Należy pamiętać, że pacjent udający się na leczenie do innego państwa członkowskiego UE zobowiązany jest do zabrania ze sobą oryginału formularza S2 wraz z odpowiednim tłumaczeniem. Dokument S2 wydawany jest ubezpieczonym, którzy zawnioskowali o leczenie planowane w innym państwie UE oraz ubezpieczonym/uprawnionym, w przypadkach pilnych ratujących życie.

Z tego co udało mi się ustalić tym sposobem możemy uzyskać refundację dla np. naświetlań protonowych w leczeniu nowotworów (np. Monachium) lub terapie leczenia nowotworów w Chinach. Refundacja może dotyczyć także innych schorzeń np. ortopedycznych, neurochirurgicznych czy kardiologicznych.

Co ważne, Polska zobowiązała się do implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2011/24/UE w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej, na mocy których podjęcie leczenia w innym kraju Unii Europejskiej nie będzie wymagało uzyskania wcześniejszej zgody Prezesa NFZ, a sam zakres podejmowanego zagranicznego leczenia nie będzie uzależniony jedynie do świadczeń niedostępnych w Polsce.

Polska ma czas na wdrożenie przepisów dyrektywy do 25.10.2013 roku. Po zmianie przepisów koszty leczenia transgranicznego będą zwracane lub bezpośrednio płacone przez NFZ zasadniczo do poziomu, na którym koszty te byłyby pokryte, gdyby ta sama opieka zdrowotna była świadczona na jego terytorium. Innymi słowy, NFZ będzie wyceniał koszt takiej usługi na terytorium Polski i do tej wysokości pokrywał koszty leczenia zagranicznego.

Dodaj komentarz

Social Widgets powered by AB-WebLog.com.